Dışarda kar yağıyor

Hava çelik bir ustura gibi

Dışarda kar yağıyor

Zemherinin en acımasız günleri

Dışarda kar yağıyor

Öyle masallardaki gibi incecikten

Ya da lapa lapa değil

Döne döne

Buram buram

Dışarda kar yağıyor

Hava ustura gibi soğuk

Minicik elleriyle

Üşümüş ayaklarını ovuşturan çocuk

Geceleyin araba vapurunda ürkek gözlerle

Biletçiyi kolluyor

Dışarda kar yağıyor

Morarmış ellerini

Isıtmaya yetmiyor nefesi

Kimi kimsesi

Gidecek bir yeri yok

Dışarda kar yağıyor

Sırtında paltosu yok

Dışarda kar yağıyor

Ayağında pabucu yok

Dışarda kar yağıyor

Hava soğuk çok soğuk çok

Gün yılın bir çocuk günü olabilir

Yıl dünya çocuk yılı olabilir

Onun bunlardan haberi yok

Üşümüş acıkmış

Sıcacık bir çörek gibi güneşi düşlüyor

Sevilmemiş

Bilinmemiş

Unutulmuş

Dışarda kar yağıyor

Ünol Büyükgönenç

VAZGEÇEMEZSİN

Hızla geçiyor yıllar.
Oysa...
Yapacak çok şey var.

Yağma yok!
Ucundan kıyısından
                 yakalamadan umudun
"olmuyor işte inat etme" diyerek
                                  bırakamazsın
Hemen kesilmesin soluğun.

O kadar yüklü ki gönlün,
           ve biliyorum yol uzun,
                                      çok uzun…

Ama duramazsın
        o kadar kabarıkken hesap defterin,
üstelik o kadar kısayken senin yürüdüğün...
Hem vazgeçmeye hakkın yok
                                    anlasana...
Gerekirse yeniden baş koyacaksın
                                           o yola.
Bak..!
Nasıl da uçurtma olmuş
                Ali İsmail'in resmi
                    uçarak geçmekte sokakları
                                           İzmir'den İstanbul'a

Sen bırakmazsan coşkunu
      değişmezsen umudunu hüznünle
Karşıyaka'dan her bindiğinde vapura
Berkin'in kaşları
      sevinçli çığlıklar atarak
                        uçuşacak etrafında.
Konak'a kadar takip edecek seni.

Düşünsene "yarıda bıraksam..?" diyemezsin...
Sorarlar adama
      "hani inadın,
              nerde kaldı öfken?"
Hem seni tanırım vaz geçemezsin...

Ama haklısın...
Hızla geçiyor yıllar
Oysa..
Yapacak çok şey var.


Nadi Öztüfekçi
22 Ocak 2015

KARANLIK AY

Ay karanlıksa

hapsediyorsa ışığı

o uğursuz korku çukurlarında,

neye yarar ki bulutsuzluk.

Karanlık ay görülmez gecede.

Ay karanlıksa,

güneşten emanet aldığı ışığı

           gecenin bağrına

yansıtmıyorsa

Artık oturabilir o görkemli tahtına

bütün azametiyle umutsuzluk.

Ay karanlıksa

korkuyorsa karanlık köşelere bakmaya

bil ki hıyanettedir emanete

oysa Güneşin ışığı emanettir ona

iletsin diye geceye

katıksız ve boyamadan yalana…

Biliriz ki Ay aydın olduğunda

nice bulutların ardından sızar ışığı.

Ay karanlıksa

yani artık ay aydın değilse

kocaman bir korku taşıdır

yüreklere oturmuş.

Karanlık ay görülmez gecede.

Nadi öztüfekçi

22/01/2014

BİR GARİP ÖFKE...

Eksildik bir kişi daha…
yine koca bir düğüm boğazımda,
yine sığamıyorum kendime,
nedense öfke duyuyorum böyle haberlere...

Yine kızgınım
kızgınlığım mı arttırıyor üzüntümü
üzüntüm mü kızgınlığımı
kime bu öfke, onu da bilemiyorum.

Yoksa sana mı kızıyorum Numan Abi
farkında olmadan;
şöyle doyasıya bir sohbet bile edemeden
gittin diye hani..
Yoksa;
“hala öğrenemedin
ne acımasız olduğunu şu zamanın” diye
kendime mi?
İşte öyle bir öfke içimde...

Tam da sana yakışanı
yaşamı bağışladın ya umuda
aydınlığa meşale yaptın ya bedenini
"Helal olsun sana" diyesim var
diyemiyorum öfkemden...
Yutkunamıyorum bile..

Velhasıl
Eksildik bir kişi daha…
yine koca bir düğüm boğazımda,
yine sığamıyorum kendime,
nedense öfke duyuyorum böyle haberlere...

Nadi Öztüfekçi
16 Ekim 2013

Uç

Uç.. Herşeye rağmen dene.
Bin kere düşsen de yere.
Yine dene...
Bir gün sen de öğreneceksin uçabilmeyi.
Kısa bir yaşam seninki ve başkaları karar veriyor senin adına.
Hangimiz öyle değiliz ki?
Ama vaz geçme uçmayı denemekten..
Bir gün sende alacaksın beyaz bulutları altına.

Uç.. Herşeye rağmen dene.
Bin kere düşsen de yere.
Yine dene...

15 Ekim 2013
Nadi Öztüfekçi

Kuşkonmaz filizi gönlüm

Dikenler arasında

-senden başka-
kuşkonmaz filizi
gibi gönlüm

Hayatı
tersten yaşasak
uzaklaşır mı ki ölüm

Hayat bir oyun değil
biliyorum
kızma be gülüm.

Senarist
sen yine de
bir şeyler karala
başlasın artık
son bölüm.

Nadi Öztüfekçi
Nisan 2013

BİR NEFESLİK...

Bugün komünist değilim. Sosyalist, devrimci hatta solcu da değilim.   Bugün insan bile olmak istemiyor canım.   Bugün Gezi'de bir ağaç, insanlara olan güvenini bin defadan sonra yeniden kaybetmiş bir kedi...   Bugün kaybedilen göz, ezilen çiçek, umursamaz botların altında...   Bir serçe, biber gazından düşen...   Bugün Taksim'de bir nefeslik oksijen...   Nadi Öztüfekci 16 Haziran 2013